Heupdysplasie bij honden en katten

Tuesday, December 30, 2025

Kennisbank/Aandoeningen/Heupdysplasie bij honden en katten

Heupdysplasie bij honden en katten

Dit moet je weten als je dier pijn in de heupen heeft​

Heupdysplasie (HD) is één van de meest voorkomende orthopedische aandoeningen bij honden. Het kan zorgen voor pijn, stijfheid, moeite met bewegen en uiteindelijk ook spierverlies in de achterhand. Gelukkig is HD niet altijd een “eindstation”. Met een tijdige diagnose, goede begeleiding en een doordacht revalidatieplan kun je je hond vaak nog jarenlang comfortabel laten bewegen.
In deze blog lees je:

  • wat heupdysplasie precies is
  • welke symptomen je kunt herkennen bij je hond
  • hoe de diagnose wordt gesteld
  • welke rol dierfysiotherapie en aquatraining spelen in de behandeling en revalidatie
pexels-pixabay-247786_.jpg

Wat is heupdysplasie (HD) bij honden?

Heupdysplasie (HD) is een afwijking van het heupgewricht waarbij de heupkop en heupkom niet goed op elkaar aansluiten. Ook kan er sprake zijn van teveel laxiteit. Om te begrijpen wat er misgaat, is het handig eerst te kijken naar hoe een gezonde heup eruitziet.

Hoe ziet een gezonde heup bij een hond eruit?

Bij een gezonde heup vormt de heupkop (de “kogel” aan het uiteinde van het dijbeen) samen met de heupkom (de “schaal” in het bekken) een mooi passend kogelgewricht.​

​De heupkop zit:

  • diep en stevig in de heupkom
  • goed omsloten door het gewrichtskapsel en banden
  • ondersteund door sterke spieren rondom de heup

Wat gaat er mis bij HD?

5dayleadchallenge-product-mockup-min.png

Bij heupdysplasie is die pasvorm tussen heupkop en heupkom verstoord. Dat kan er op verschillende manieren uitzien:

  • de heupkom is te ondiep, waardoor de heupkop minder goed wordt omsloten
  • het gewrichtskapsel en de banden kunnen wat slapper zijn, waardoor er extra speling ontstaat

Van instabiliteit naar artrose in de heup

​Binnen in het gewricht zorgt die instabiliteit voor overbelasting van het kraakbeen (de “stootkussenlaag” tussen kop en kom) en het bot direct onder het kraakbeen

Het kraakbeen kan beschadigen of dunner worden. Het bot reageert daarop door extra botrandjes te vormen (botwoekeringen). Dit geheel noemen we artrose: slijtage en veranderingen in het gewricht. Dit proces gaat vaak gepaard met pijn, stijfheid en minder beweeglijkheid.

Belangrijk: heupdysplasie en artrose zijn niet hetzelfde, maar HD is wél een veelvoorkomende oorzaak van artrose in de heupen van honden. De afwijkende bouw (HD) leidt tot instabiliteit, en die instabiliteit veroorzaakt op termijn slijtage (artrose).

​Komt heupdysplasie alleen bij grote honden voor?

Heupdysplasie zien we vaker bij middelgrote en grote hondenrassen, zoals:

  • Duitse Herdershonden
  • Labrador Retrievers
  • Berner Sennenhonden
  • Golden Retrievers

Maar ook kleinere honden kunnen HD hebben. De ernst van de afwijkingen op de röntgenfoto zegt bovendien niet altijd alles over de hoeveelheid pijn die een hond ervaart. Daarom kijken we als dierenfysiotherapeut altijd naar het totaalplaatje, namelijk: 

  • De rontgenfoto's
  • Het gangbeeld
  • Gedrag en belastbaarheid
  • Spieropbouw en compensatie in de rest van het lichaam

 Zo krijgen we een realistisch beeld van hoe HD jouw hond in het dagelijks leven beïnvloedt, en wat we eraan kunnen doen.

Hoe ontstaat heupdysplasie (HD) bij honden?

Heupdysplasie ontstaat nooit door één enkele oorzaak. Het is bijna altijd een combinatie van erfelijke aanleg én omgevingsfactoren zoals groei, beweging, voeding en spieropbouw. De bouw van het heupgewricht ligt voor een deel vast in de genen, maar hoe erg de klachten uiteindelijk worden, wordt sterk beïnvloed door wat een hond in zijn leven doet en meemaakt.

Erfelijke aanleg: wat zit er in de genen?

pexels-pixabay-247786_.jpg

HD is deels erfelijk. Dat betekent dat bepaalde honden een grotere gevoeligheid hebben om een afwijkende heupkom of heupkop te ontwikkelen. Fokkers laten daarom vaak de heupen van ouderdieren röntgenen, zodat alleen honden met gezonde heupen worden ingezet voor de fok.

  • een hond kan genetische aanleg hebben zonder op jonge leeftijd al veel klachten te laten zien
  • andersom kan een hond met relatief milde afwijkingen op de röntgenfoto toch veel pijn ervaren, afhankelijk van belasting, spierconditie en leefstijl
  • ​De erfelijke basis kun je niet veranderen, maar je kunt wél veel doen om het gewricht zo stabiel en sterk mogelijk te houden.

Omgevingsfactoren: wat kan HD verergeren?

Naast de genetische aanleg spelen omgevingsfactoren een grote rol in het ontstaan en verergeren van HD. Vooral tijdens de groeifase is het heupgewricht extra kwetsbaar.

Factoren die HD kunnen uitlokken of verergeren zijn onder andere:

Te snelle groei bij jonge honden

Pups van middelgrote en grote rassen groeien in korte tijd enorm hard. Als voeding niet goed is afgestemd (bijvoorbeeld te energierijk, teveel calcium) of als de groei simpelweg té snel gaat, krijgen botten, gewrichten en spieren onvoldoende tijd om zich rustig en gelijkmatig te ontwikkelen.
​Het gevolg: de pasvorm tussen heupkop en heupkom kan zich minder mooi vormen, waardoor de kans op instabiliteit toeneemt.

Overgewicht

Bij een hond met aanleg voor HD kan overgewicht de klachten flink versnellen en verergeren. Een goed gewicht is dus één van de belangrijkste “medicijnen” bij gewrichtsproblemen.

Te intensieve of wilde beweging in de groeifase

Beweging is belangrijk, maar niet alle beweging is geschikt voor een jonge hond in de groei. Veel wild spelen, teveel springen of uitglijden is minder geschikt voor een jonge hond in de groei.
Dit soort belasting kan er, zeker bij aanleg, voor zorgen dat het heupgewricht te veel krachten te verwerken krijgt, waardoor HD eerder of ernstiger naar voren komt.​

Spierspanning en spierzwakte rond de heupen

De spieren rondom de heup werken als een soort korset om het gewricht heen. Als deze spieren te zwak zijn (bijvoorbeeld door weinig gerichte beweging, pijn of langdurige rust), of juist overbelast en continu gespannen zijn, dan kan het heupgewricht minder goed gestabiliseerd worden.
In een instabiele heup zit meer ongewenste beweging, het kraakbeen wordt daardoor zwaarder belast en het risico op artrose en pijn neemt toe.

Wat kun je wél beïnvloeden?

Je kunt de erfelijke aanleg van je hond niet veranderen, maar je hebt wél invloed op:

  • de manier waarop je hond leert bewegen (rustig, gecontroleerd, passend bij zijn leeftijd en bouw)
  • de spieropbouw en stabiliteit rond de heupen
  • de ondergrond in huis
  • de hoeveelheid en het type beweging
  • het lichaamsgewicht

Juist daar maken dierfysiotherapie en hydrotherapie het verschil. Met een goed begeleid revalidatieplan, kun je:​

  • het heupgewricht beter ondersteunen
  • klachten uitstellen of verminderen
  • en je hond helpen zo lang mogelijk soepel en comfortabel te blijven bewegen.
5dayleadchallenge-product-mockup-min.png

Symptomen van HD bij honden

Heupdysplasie is geen aandoening die je altijd in één keer herkent. Vaak begint het met kleine veranderingen in gedrag of beweging die je misschien eerst nog uitlegt als “ouder worden” of “hij is gewoon wat lui vandaag”. Toch zijn dit juist de signalen waarbij het belangrijk is om alert te zijn. HD kan zich op jonge leeftijd al uiten, maar ook pas later in het leven klachten gaan geven, bijvoorbeeld als de eerste artrose zich ontwikkelt of de spieren rondom de heupen verzwakken.

Belangrijk om te weten: niet elke hond met heupdysplasie loopt zichtbaar kreupel. Soms zijn de signalen subtiel – een hond die minder wil springen, wat meer achterblijft tijdens de wandeling of nét anders beweegt dan voorheen. Juist die veranderingen in het dagelijkse patroon zijn waardevolle aanwijzingen.
Veelvoorkomende symptomen zijn onder andere:

  • spierverlies in de achterhand (de bilspieren worden smaller)
  • overgevoeligheid bij aanraken van de heupen of onderrug
  • “bunny hopping”: beide achterpootjes blijven bij elkaar in de galop en je zit een soort hupje ontstaan
  • snel gaan zitten tijdens de wandeling
  • achterblijven tijdens het wandelen, minder uithoudingsvermogen
  • niet graag traplopen of in de auto springen
  • kortere of vlakke paslengte van de achterpoten
  • een "wiebelende" achterhand
  • stijfheid na rust, die vaak wat verbeterd als je hond even in beweging is
  • moeite met opstaan uit de mand

Hoe wordt de diagnose HD gesteld?

De definitieve diagnose heupdysplasie wordt gesteld door de dierenarts, meestal met behulp van röntgenfoto’s (ventrodorsale opnames) van de heupen en het bepalen van de FCI-score (A t/m E). De dierenarts beoordeelt onder andere:

  • de vorm en diepte van de heupkom
  • eventuele tekenen van artrose of botveranderingen
  • de stand en de aansluiting van de heupkop en -kom

Naast de röntgenfoto’s is een goed klinisch onderzoek onmisbaar. Zeker omdat de ernst van de röntgenfoto niet altijd overeenkomt met de klinische klachten.

Bij FHCD kijken we tijdens een intake met een orthopedisch en fysiotherapeutisch onderzoek naar:

  • pijnreacties bij bepaalde bewegingen of palpatie
  • compensatiepatronen: bijvoorbeeld extra belasting van de voorhand
  • spierspanning en spierkracht (voor- en achterhand)
  • de beweeglijkheid van de heupen en andere gewrichten
  • het gangbeeld van je hond (stap, draf, bochten, draaien)

Zo krijgen we een compleet beeld van hoe ernstig de klachten zijn, welke structuren zijn overbelast en wat je hond op dit moment nog wél kan.

Bij FHCD kijken we tijdens een intake naar:

  • het gangbeeld van je hond (stap, draf, bochten, draaien)
  • pijnreacties bij bepaalde bewegingen of palpatie
  • compensatiepatronen: bijvoorbeeld extra belasting van de voorhand
  • spierspanning en spierkracht (voor- en achterhand)
  • de beweeglijkheid van de heupen en andere gewrichten

Heupdysplasie (HD) is één van de meest voorkomende orthopedische aandoeningen bij honden en komt ook voor bij katten.

Behandelopties bij HD

De behandeling van HD is maatwerk. Het hangt af van de leeftijd van je hond, de ernst van de afwijkingen op de röntgenfoto, de klachten, en jullie doelen (bijvoorbeeld “comfortabel wandelen” of juist “weer kunnen sporten”).
​In grote lijnen zijn er drie pijlers:

  • Medische behandeling bij de dierenarts: 
  • pijnstilling en ontstekingsremmers
  • gewrichtsondersteunende supplementen
  • gewichtsbeheersing (afvallen indien nodig)
  • Chirurgische ingrepen:
  • Afhankelijk van de situatie kan de orthopeed kiezen voor bijvoorbeeld:
  • een bekkenkanteling bij jonge honden
  • een heupkopresectie (heupkop verwijderen)
  • een totale heupprothese (nieuwe heup, die tegenwoordig ook 3D geprint kan worden)
  • Conservatieve behandeling en revalidatie
  • Hierbij spelen dierfysiotherapie en hydrotherapie een grote rol:
  • verbeteren van spierkracht en stabiliteit rond de heup
  • verminderen van pijn en stijfheid
  • optimaliseren van het gangbeeldbegeleiden van opbouw van wandelen en andere activiteiten

Bij FHCD werken we vaak samen met jouw dierenarts of orthopeed, zodat de medische behandeling en de revalidatie goed op elkaar aansluiten.

5dayleadchallenge-product-mockup-min.png

Revalidatie bij HD: de rol van dierfysiotherapie​

Wanneer bij je hond heupdysplasie is vastgesteld, komt vaak meteen de vraag: “Wat kunnen we nu concreet doen?” Dierfysiotherapie speelt daarin een centrale rol. Het doel is niet alleen om pijn te verminderen, maar vooral ook om het gewricht zo stabiel mogelijk te maken, de spieren rondom de heupen te versterken en het bewegingspatroon te verbeteren, zodat je hond weer met meer comfort kan leven.

Dierfysiotherapie richt zich op het hele bewegingsapparaat: spieren, gewrichten, pezen, banden én zenuwen. Precies die structuren zijn bij een hond met HD extra kwetsbaar. Daarom kijken we niet alleen naar de heup zelf, maar naar het hele lijf: achterhand, rug en voorhand werken immers samen als één geheel.


Wat doet de dierenfysio bij hd?

Bij FHCD starten we altijd met een uitgebreid onderzoek: we bekijken het gangbeeld, testen de beweeglijkheid van de gewrichten, voelen de spieren na op spanning of pijn en beoordelen hoe je hond zijn lijf gebruikt in het dagelijks leven. Op basis daarvan stellen we een persoonlijk revalidatieplan op.

Tijdens de revalidatie kunnen we onder andere inzetten:

  • Mobiliserende technieken: Met zachte mobilisaties maken we omliggende gewrichten soepeler, binnen een veilige en pijnvrije of pijnarme bewegingsuitslag. Dit helpt om stijfheid te verminderen en gewrichten beter te laten “meebewegen” tijdens bewegen.
  • Begeleiding bij opbouw van wandelen en dagelijkse activiteiten
  • Balanstraining: Veel honden met HD ontwikkelen een “eigen stijl” van bewegen om pijn te ontwijken. Met balanstraining verbeteren we het lichaamsbewustzijn. Je hond leert zijn poten beter plaatsen, zijn gewicht eerlijker verdelen en zijn lijf weer efficiënter gebruiken.
  • Oefentherapie en aquatraining/hydrotherapie voor spieropbouw en stabiliteit: Met specifieke oefeningen werken we aan spierkracht, stabiliteit en coördinatie. Denk aan het versterken van de bilspieren en hamstrings, gecontroleerde gewichtsoverdracht en later ook meer dynamische oefeningen als je hond daar aan toe is. Alles gebeurt rustig opgebouwd en afgestemd op wat jouw hond kan.
  • Massagetechnieken: Spieren rondom een pijnlijk gewricht raken vaak overbelast of juist verzwakt. Met gerichte massagetechnieken en spierontspanning verminderen we pijn en spanning, ondersteunen we de doorbloeding en helpen we het lijf om afvalstoffen af te voeren. Dit kan je hond duidelijk meer comfort geven. Dit geldt bijvoorbeeld vaak voor de rug, die pijnlijk wordt door compensatie. Maar ook zijn er vaak veel pijnlijke spieren rondom de heupen.
  • Lasertherapie: Waar zinvol kan lasertherapie worden ingezet ter ondersteuning van pijnstilling en weefselherstel. De gerichte lichtenergie helpt onder andere bij het verminderen van ontsteking en het stimuleren van genezingsprocessen in spieren en gewrichten

Jij als eigenaar: een belangrijke schakel in de revalidatie

Belangrijk: jij als eigenaar bent een onmisbare partner in het revalidatieproces.          Tijdens de consulten:

5dayleadchallenge-product-mockup-min.png
  • ​krijg je praktische tips om het dagelijks leven aan te passen zonder dat je hond “in een glazen huis” hoeft te leven
  • laten we je zien hoe je thuis op een veilige manier kunt oefenen
  • bespreken we wat je hond wel en (nog) niet mag doen
  • leggen we uit wat er precies in het lijf van je hond gebeurt

Je gaat naar huis met duidelijke oefeningen, adviezen en een realistisch plan. Zo werk je samen met je hond én de dierenfysiotherapeut stap voor stap aan meer stabiliteit, minder pijn en een beter kwaliteit van leven.

Aquatraining/hydrotherapie: veilig spieren opbouwen

Hydrotherapie (aquatraining) is een van de meest gebruikte en meest effectieve vormen van revalidatie bij honden met heupdysplasie. In het warme water kan je hond bewegen zonder dat de heupgewrichten al het lichaamsgewicht hoeven te dragen. Dat maakt aquatraining ideaal om spieren op te bouwen, het gangbeeld te verbeteren en het zelfvertrouwen in bewegen weer te vergroten – zónder het risico op overbelasting dat je op land sneller hebt.

Waar een wandeling op straat soms al “te veel” kan zijn, geeft de aquatrainer de mogelijkheid om heel gecontroleerd, gedoseerd en veilig te trainen. Juist bij HD, waarbij stabiliteit, spierkracht en goede coördinatie zo belangrijk zijn, is dat een enorme meerwaarde.​

hernia

Voordelen van aquatraining 

  • Meer ontspanning en zelfvertrouwen in het lopen: Veel honden ervaren het water als prettig en ondersteunend. Doordat ze minder pijn voelen tijdens het bewegen, durven ze meer. Dat vergroot het vertrouwen in hun eigen lijf en helpt angst voor bewegen te doorbreken. Voor veel eigenaren is het mooi om te zien hoe hun hond in de aquatrainer weer “vrijer” gaat lopen.
  • Na een heupoperatie (bijvoorbeeld een heupkopresectie of andere heupingreep, zoals een bekkenkanteling) is het belangrijk om de spieren weer op te bouwen, zonder het geopereerde gebied te zwaar te belasten. Aquatraining biedt dan een veilige tussenstap: je hond kan bewegen, spieren activeren en conditie opbouwen, terwijl de gewrichten en het operatiegebied worden ontzien
  • Verbeterde mobiliteit en staplengte: In het warme water ontspannen spieren vaak sneller, waardoor je hond soepeler kan bewegen. We zien regelmatig dat de staplengte van de achterpoten verbetert, en dat honden hun achterhand weer actiever gaan gebruiken in plaats van “meeslepen”. Dit werkt ook positief door in het gangbeeld op het droge.
  • Gecontroleerd trainen: In de aquatrainer loopt je hond op een band in een afgesloten bak. Dat betekent dat we het tempo, de duur en de moeilijkheidsgraad heel precies kunnen doseren. De herhaalde, gelijkmatige beweging helpt om spierkracht en uithoudingsvermogen veilig op te bouwen, zonder onverwachte draaibewegingen of sprongen.
  • Minder druk op de heupgewrichten: Door de opwaartse kracht van het water draagt het water een deel van het lichaamsgewicht. De heupen worden daardoor minder zwaar belast, terwijl je hond toch actief zijn spieren gebruikt. Dat maakt het mogelijk om eerder en intensiever te trainen dan op land.

Tijdens aquatraining bij FHCD kijken we altijd naar de individuele hond: leeftijd, diagnose, spierconditie, karakter en belastbaarheid spelen allemaal een rol.
Na verloop van tijd bouwen we de belasting rustig op. Je zult vaak merken dat je hond niet alleen sterker wordt in de aquatrainer, maar ook in het dagelijks leven: makkelijker opstaan, beter doorstappen tijdens wandelingen en meer stabiliteit in de achterhand.

Aquatraining is daarmee geen “losse truc”, maar een waardevolle schakel binnen een totaal revalidatieplan: in combinatie met dierfysiotherapie, gerichte oefentherapie en goede leefstijladviezen vormt het een sterke basis voor een zo soepel en comfortabel mogelijk leven met HD.​

Wat kun je zelf thuis doen bij een hond met HD?

Wat er in de praktijk gebeurt, is maar één deel van het verhaal. Het échte dagelijks leven van je hond speelt zich thuis af: op de vloer, in de mand, tijdens de korte plasrondjes en de wandelingen met jou. Juist daar kun je met relatief kleine aanpassingen een groot verschil maken in comfort, pijnbeleving en het verloop van de klachten. Daar hebben we het bij de eerste intake uitgebreid over.

Je ziet je hond elke dag, je merkt als eerste wanneer hij langer blijft liggen, anders beweegt of sneller moe is. Door goed te kijken én de omgeving slim in te richten, help je het lijf van je hond om zo efficiënt en pijnvrij mogelijk te bewegen.

Oefeningen: ja, maar altijd op maat​

Oefeningen om de spieren te versterken zijn enorm waardevol bij HD. Sterke bilspieren, hamstrings en rompspieren helpen de heupen stabieler te maken en nemen een deel van de belasting over van het gewricht.

Maar: niet elke oefening is geschikt voor elke hond. Wat voor de ene hond een perfecte krachtoefening is, kan bij een andere hond juist tot overbelasting of extra pijn leiden. Leeftijd, spierconditie, ernst van de HD en bijkomende problemen (zoals rugklachten of artrose in andere gewrichten) spelen allemaal mee.

Daarom geven we bij FHCD bewust géén standaard lijstje met “doe deze 10 oefeningen bij HD”.

Spieren die extra aandacht krijgen bij HD​

De bilspieren (bijvoorbeeld m. gluteus medius)

Deze spieren zorgen voor stabiliteit in de heup en helpen je hond om het achterbeen gecontroleerd te plaatsen. Een goede bilspierkracht is essentieel om het gewricht te “omkapselen” en te ondersteunen.

De bovenbeenspieren (hamstrings, m. biceps femoris)

​Deze spieren zijn belangrijk voor de afzet en voortstuwing. Als ze te zwak zijn, gaat je hond compenseren; als ze te gespannen zijn, trekken ze juist aan het gewricht. We zoeken steeds naar de juiste balans tussen kracht en ontspanning.

De spierketens richting rug en voorhand

Omdat honden met HD vaak meer gewicht naar voren verplaatsen, raken rug, schouders en voorpoten zwaarder belast. We kijken daarom naar de hele bewegingsketen: van achterhand tot rug en voorhand. Door ook díe spieren mee te nemen in de behandeling, voorkomen we dat er nieuwe klachten ontstaan.

De spieren die snel gevoelig zijn, zoals de m. iliopsoas en de m. pectineus

Omdat honden met HD vaak anders bewegen, worden sommige spieren snel pijnlijk door onder- of overbelasting, zwakte of verkramping. Het geeft vaak veel verlichting om deze spieren mee te nemen in de behandeling.

​Wat je van FHCD meekrijgt na een intake

Na een uitgebreide intake en onderzoek kijken we specifiek naar jouw hond: zijn gangbeeld, zijn spieropbouw, zijn belastbaarheid en jullie dagelijks leven. Op basis daarvan krijg je:

  • Veilige, op maat gemaakte oefeningen voor thuis: Heldere, haalbare oefeningen die passen bij het niveau van je hond. We leggen je precies uit hoe je ze uitvoert, hoe vaak en waar je op moet letten.
  • Een opbouwschema voor wandelen en beweging en praktische tips voor in huis: Hoe ver mag je wandelen? Hoe vaak per dag? Wat doe je op goede dagen, en wat doe je op mindere dagen? Je gaat naar huis met een praktisch schema dat je houvast geeft. Hiernaast geven we advies over ligplekken (orthopedisch kussen), loopplanken en antislipmatten bijvoorbeeld.
  • Tips voor leefstijl en gewicht: We kijken samen naar voeding, gewicht en algemene conditie. Soms is een paar kilo afvallen al een enorme winst voor de heupen. Je krijgt concrete adviezen waar je direct mee aan de slag kunt.
  • Advies over sport en spel: Wat kan nog wél, wat is beter (even) niet meer verstandig? We denken mee over aanpassingen in sport (bijvoorbeeld agility, jachttraining of canicross) en over alternatieven die beter passen bij de belastbaarheid van je hond.

Wanneer is het tijd om naar de dierenfysiotherapeut te gaan?​

Een dierfysiotherapeut kijkt met een andere bril naar je hond dan een dierenarts. Waar de dierenarts vooral gericht is op diagnose, pijnstilling en eventuele operaties, richt de dierfysiotherapeut zich op beweging, spieren, gewrichten en compensatie. Juist bij heupdysplasie is die combinatie heel waardevol.

Het is verstandig om een afspraak te maken als je één of meerdere van de onderstaande signalen herkent:

  • de dierenarts heeft (een vermoeden van) HD of artrose uitgesproken
  • je hond wordt chagrijniger, trekt zich terug of reageert ineens anders op andere honden
  • je merkt een wiebelende achterhand of “bunny hop” in stap en galop
  • hij lijkt stijf of “oud” terwijl hij eigenlijk nog relatief jong is
  • hij wil niet meer springen (bank, auto, bed)je hond staat moeilijk op of gaat vaak zitten of zelfs liggen tijdens de wandeling

Maar ook in deze situaties is een consult zinvol:

  • je sport met je hond (bijvoorbeeld agility, jacht, canicross) en merkt dat zijn prestaties achteruitgaan of dat hij na inspanning stijver is dan voorheen
  • je hebt een jonge hond met erfelijke aanleg voor HD en wilt preventief advies over beweging en spieropbouw
  • je hond is net geopereerd aan heup of andere gewrichten en je wilt begeleiding bij de revalidatie

Twijfel je of je “niet te vroeg” komt? In de praktijk is het eerder andersom: de meeste eigenaren zeggen achteraf dat ze graag eerder waren gekomen. Een intake bij de dierenfysiotherapeut hoeft geen grote stap te zijn; het is vooral een grondige check van hoe je hond nu beweegt, waar we knelpunten zien en wat jullie samen nodig hebben. Zo kun je met een gerust gevoel verder – met een plan dat past bij jouw hond, in plaats van afwachten tot de klachten erger worden.

Veelgestelde vragen over heupdysplasie (HD) bij honden​

1. Kan een hond met heupdysplasie oud worden?
Ja, veel honden met HD kunnen – met de juiste begeleiding – gewoon een respectabele leeftijd bereiken. De sleutel zit in: tijdige diagnose, goede pijn- en ontstekingscontrole, spieropbouw en stabiliteit via dierfysiotherapie en eventueel aquatraining en een gezond gewicht en passende beweging

HD gaat niet “over”, maar je kunt wél veel doen om de klachten te beperken en de kwaliteit van leven hoog te houden.

2. Hoe weet ik of mijn hond pijn heeft door HD?
​Honden laten hun pijn zelden goed zien door te piepen of te janken, maar wél door hun gedrag en beweging aan te passen. Mogelijke signalen zijn: moeite met opstaan of gaan zitten, minder graag wandelen, spelen of springen, een wiebelende achterhand of “bunny hop”, sneller moe, vaker willen liggen, chagrijniger, prikkelbaarder of zich terugtrekken.

Twijfel je? Dan is een combinatie van onderzoek bij de dierenarts (bijv. röntgenfoto’s) en een gangbeeld- en spieronderzoek bij de dierfysiotherapeut de beste volgende stap.

3. Is een operatie altijd nodig bij heupdysplasie?

​Nee, niet altijd. Of een operatie nodig is, hangt af van:

  • jullie doelen (bijv. “comfortabel huishond” vs. sporthond)
  • de mate van pijn en kreupelheid
  • de leeftijd van je hond
  • de ernst van de afwijkingen

Sommige honden doen het goed met een conservatieve aanpak: dierfysiotherapie, hydrotherapie, gewichtsbeheersing en medicatie waar nodig. In zwaardere gevallen kan de orthopeed een operatie adviseren (bijv. heupkopresectie, bekkenkanteling of totale heupprothese). Bij FHCD denken we graag mee in de revalidatie, zowel vóór als na een operatie..

pexels-pixabay-247786_.jpg

4. Mag mijn hond met HD nog rennen en spelen?
Ja, vaak wel, maar met beleid. Helemaal “niets meer mogen” is ook niet goed. Het gaat om de juiste balans. Het kan wel zo zijn dat we juist in het begin kalm aan moeten doen om pijnklachten te verminderen.
Tijdens een intake bij FHCD kunnen we een persoonlijk beweegplan maken, zodat je weet wat voor jóuw hond nog passend en veilig is..

5. Helpen supplementen bij HD?
Supplementen kunnen ondersteunend zijn, bijvoorbeeld gewrichtssupplementen met glucosamine, chondroïtine, omega 3 of groenlipmossel. Vaak moeten ze wel langere tijd gegeven worden om effect te hebben en zijn de werking van alle supplementen lang niet altijd wetenschappelijk ondersteund. Belangrijk om te weten:

  •  ze werken het beste als onderdeel van een totaalplan (gewicht, beweging, fysiotherapie, medicatie indien nodig)
  • ze lossen de bouwfout in de heup niet op

Overleg altijd met je dierenarts wat in jullie situatie zinvol is.

pexels-pixabay-247786_.jpg
pexels-pixabay-247786_.jpg

6. Wanneer heeft het zin om naar FHCD te komen met mijn hond?
Eigenlijk: zodra jij voelt dat er “iets” niet klopt in het bewegen of gedrag van je hond. Het heeft zeker zin om te komen als:

• er (een vermoeden van) HD of artrose is uitgesproken
• je hond stijver wordt, minder graag loopt of niet meer wil springen
• je een wiebelende achterhand of “bunny hop” ziet
• je hond geopereerd is en je begeleiding wilt bij de revalidatie
• je een jonge hond met risicoras of erfelijke aanleg hebt en preventief advies wilt

Tijdens een intake bij FHCD doen we een uitgebreid orthopedisch en fysiotherapeutisch onderzoek, bekijken we het gangbeeld en voelen we de spieren en gewrichten na. Op basis daarvan krijg je een duidelijk plan: wat er aan de hand is, wat we kunnen doen én hoe jij thuis het beste kunt helpen.


Hulp nodig voor jouw hond óf kat?​

Wil je laten onderzoeken of wij jouw dier met een hernia kunnen helpen revalideren?


We helpen je graag verder met deskundig onderzoek, een persoonlijk behandelplan en professionele begeleiding.

Logo FHCD

FHCD
Ookmeerweg 271
1067 SP Amsterdam

​KvK 65174011
BTW NL856007407B01

SOCIAL

CONTACT

info@fhcvoordieren.nl
​020-7402225

© Copyright 2025 FHCD - All rights reserved.