Monday, November 24, 2025
Een hernia bij je hond of kat kan van het ene op het andere moment lijken te ontstaan. Je dier loopt ’s ochtends nog redelijk normaal, en halverwege de dag zie je ineens pijn, stijfheid of zelfs verlammingsverschijnselen. Maar vaak gaat er een periode van subtiele signalen aan vooraf – signalen die makkelijk te missen zijn.
In deze blog lees je alles wat je moet weten:
Een hernia – officieel Hernia Nuclei Pulposi (HNP) – is een aandoening van de tussenwervelschijf, het schokdempende kussentje dat tussen twee wervels in ligt. Deze schijf bestaat uit twee delen:
1. Nucleus pulposus – een zachte, gelachtige kern
2. Annulus fibrosus – een stevige, vezelige ring die de kern op zijn plek houdt
Bij een hernia gaat er iets mis met deze schijf. Afhankelijk van het type kan de schijf:
De kern droogt langzaam uit en wordt hard. Dit zien we vooral bij bepaalde rassen zoals teckels, Franse bulldogs, beagles en shihtzu’s.
Door die verharding kan de kern onder druk plots door de vezelige ring heen schieten — dit heet een acute hernia.
Bij oudere dieren (zowel honden als katten) wordt de buitenste ring zwakker en boller. De kern puilt dan langzaam naar buiten, zonder te scheuren. Dit heet een chronische hernia.
Beide vormen hebben hetzelfde gevolg: er komt druk op het ruggenmerg of de zenuwwortels.
De acute hernia kan wel zeer plots ontstaan en zelfs als de hond gewoon in de mand ligt. De chronische vorm ontstaat vaak veel geleidelijker
Het ruggenmerg is de belangrijkste “snelweg” voor zenuwsignalen van en naar de hersenen. Als de tussenwervelschijf uitpuilt, scheurt of verplaatst, komt die precies terecht op die zenuwbaan.
Hierdoor ontstaat:
Hoe groter de druk en de snelheid waarmee de hernia is ontstaan, hoe ernstiger de klachten — van subtiele stijfheid tot plotselinge verlamming.
Een hernia is bijna nooit “zomaar”. Meestal is er sprake van een combinatie van factoren:
Bepaalde rassen een verhoogd risico. Er wordt vaak gedacht dat het te maken heeft met een lange rug en korte pootjes, maar dit is nooit aangetoond met onderzoek.
Denk aan:
Bij deze rassen treedt vaak vroegtijdige degeneratie op van de tussenwervelschijven.
Oudere honden en katten krijgen eerder te maken met slijtage van de tussenwervelschijven, waardoor uitpuiling ontstaat.
Te veel lichaamsgewicht geeft meer belasting op de wervelkolom en versnelt slijtage.
Plots verkeerd springen, draaien, rennen of vallen kan een verzwakte schijf doen scheuren.
Zwakke rug- en buikspieren geven minder stabiliteit, waardoor schijven sneller onder druk komen te staan.
Dieren met langdurige gewrichtsklachten compenseren in hun beweging, wat de wervelkolom extra belast. Dit zien we bijvoorbeeld vaak bij knieklachten.
Veel eigenaren zien het als iets dat “ineens” gebeurt. Maar bij de meeste dieren is er een periode vooraf waarin:
Wanneer er op een dag net een ‘verkeerde’ beweging wordt gemaakt — springen op de bank, spelen met een andere hond, uitglijden op de vloer — schiet een deel van de schijf naar buiten. Maar dit kan dus ook gebeuren zonder een ‘verkeerde’ beweging.
Dat voelt voor het dier als een elektrische klap: zeer pijnlijk, direct spierverlies, soms zelfs acute verlamming. Sommige dieren ervaren veel pijn bij een hernia en weinig uitvalsverschijnselen, terwijl anderen juist weinig pijn hebben, maar wel verlammingsverschijnselen of volledig verlamd zijn.
Een hernia komt bij katten minder vaak voor, maar áls het voorkomt, dan zien we vaak:
Daarom wordt bij katten een hernia soms later ontdekt — wat de prognose kan beïnvloeden.
Zenuwweefsel dat onder druk staat, kan binnen uren tot dagen onherstelbaar beschadigd raken. Hoe langer de druk aanhoudt, hoe slechter de zenuwen functioneren.
Indien je hond ineens veel pijn of uitvalsverschijnselen vertoont,
is het heel belangrijk meteen je dierenarts te bellen!
Veel eigenaren denken dat een hernia “plots” ontstaat. Maar vaak laat een dier eerst kleine veranderingen zien.
Omdat de oorzaak van pijn nooit van buitenaf te raden is, geven we géén standaard thuisoefeningen of algemene trainingsschema’s voor honden met artrose. Pijn en stijfheid kunnen immers ook ontstaan door:
Wanneer de hernia daadwerkelijk drukt op zenuwen, nemen de klachten snel toe:
Bij deze signalen is met spoed veterinaire hulp nodig. En is het dus belangrijk de dierenarts te bellen.
De ernst van een hernia wordt gebaseerd op vijf stadia:
Classificatie 1 – Alleen pijn
Classificatie 2 – Ataxie (wankel lopen) en lichte krachtsvermindering
Classificatie 3 – Ernstige zwakte, maar nog wel kunnen staan
Classificatie 4 – Verlamming zonder controle over lopen, wél diepe pijngevoel aanwezig
Classificatie 5 – Verlamming zonder diepe pijn (groot spoedgeval)
Stadium 4 en 5 vallen onder neurologische spoed. In deze gevallen is de kans op volledig herstel kleiner naarmate de tijd verstrijkt.
Hoe sneller er gehandeld wordt, hoe beter de prognose.
Niet elke hernia hoeft geopereerd te worden. Soms is conservatieve behandeling (rust, pijnstilling, fysiotherapie) voldoende. Maar wanneer is een operatie onvermijdelijk?
Dieren die geopereerd worden herstellen vaak beter wanneer fysiotherapie zo snel mogelijk post-operatief wordt opgestart. En als dieren om welke reden dan ook niet geopereerd zijn, is begeleiding en behandeling bij de dierfysiotherapeut heel belangrijk. Dit om bijvoorbeeld ligplekken te voorkomen, pijn te verminderen, oefeningen en/of aquatraining te doen om zenuwen te activeren. Maar ook om veel advies te winnen, dat gaat om: hoe til ik mijn hond, hoe wandel ik, en welke hulpmiddelen zijn er en hoe bescherm ik het afslijten van de nagels?
Niet elke hernia hoeft geopereerd te worden. Dit kan voorkomen als de hernia mild is bijvoorbeeld. En soms is er door andere redenen geen mogelijkheid tot chirurgisch ingrijpen. Behandeling zonder chirurgisch ingrijpen noemen we conservatieve behandeling.
Niet elke hernia hoeft geopereerd te worden. Dit kan voorkomen als de hernia mild is bijvoorbeeld. En soms is er door andere redenen geen mogelijkheid tot chirurgisch ingrijpen. Behandeling zonder chirurgisch ingrijpen noemen we conservatieve behandeling.
Vooral dieren in stadium 1 en 2 komen in aanmerking voor een niet-operatieve aanpak:
Stadium 1 – pijn, stijve rug, moeite met springen
Stadium 2 – lichte ataxie (wankel lopen), kleine krachtsvermindering, maar nog goed kunnen staan
In deze stadia is er wel druk op zenuwen, maar zijn de zenuwsignalen verder intact. Met goede begeleiding kunnen deze dieren vaak een zeer mooie herstelcurve laten zien. Is er sprake van hele heftige pijn, die niet minder wordt en niet onder controle gekregen wordt, kan dit ook een reden zijn om toch tot operatie over te gaan.
Bij stadium 3 kan conservatief behandelen soms nog werken, maar dit hangt sterk af van:
Bij stadium 4 en 5 is conservatief behandelen vrijwel nooit voldoende, omdat er dan sprake is van ernstige tot volledige uitval. Hier is operatief ingrijpen meestal noodzakelijk om verdere zenuwschade te voorkomen. Maar het komt dus voor dat eigenaren genoodzaakt zijn om conservatief te behandelen en ook dan is fysiotherapie heel zinvol. Er zijn honden die heel goed functioneren met een rolstoel en het aanmeten hiervan behoort tot de taken van een fysiotherapeut. Maar ook het voorkomen van doorligplekken, het begeleiden van optillen, lopen en het omgaan met hulpmateriaal wordt besproken. Verder worden oefeningen en aquatraining gedaan om de zenuwen te stimuleren en soms zien we na langere tijd toch resultaat in het verbeteren van de sta- en loopfunctie. En sommige honden ontwikkelen een looppatroon dat we ‘spinaal lopen’ noemen. Ze lopen dan middels zenuwen die vanuit het ruggenmerg naar de pootjes gaan, zonder dat het ruggenmerg goed functioneert. Maar dit ontstaat niet altijd en heeft dus een onzekere prognose.
Het doel is het verminderen van druk op het ruggenmerg en het ondersteunen van het herstel van zenuwen en spieren.
Conservatieve behandeling kan bestaan uit:
Geen traplopen, springen, spelen of rennen. Vaak 4–6 weken strikt gecontroleerd bewegen. Zeker bij een hernia die niet geopereerd is, is dit belangrijk.
Op voorschrift van de dierenarts. Dit haalt de scherpe pijn weg en geeft het lichaam de ruimte om te herstellen.
Een essentieel onderdeel bij FHCD om:
Veilig spieropbouw stimuleren zonder schokbelasting. Dit is vooral waardevol voor achterhandzwakte en coördinatieproblemen.
Eigenaren krijgen bij FHCD duidelijke instructies over wat hun dier thuis wel en niet mag, zodat het herstel niet vertraagt of terugvalt. En er komt verder ook zoveel bij kijken, zeker als je hond (tijdelijk) verlamd is, dat we helpen bij elk facet van dit traject.
Bij elke vorm van pijn en verlammingsverschijnselen is het belangrijk om een dierenarts in te schakelen. Pijn kan van een hernia komen, maar ook van buikpijn bijvoorbeeld. En verlammingsverschijnselen kunnen van een hernia komen, maar ook van allerlei andere aandoeningen.
Daarom is een duidelijke diagnose door een dierenarts of specialist noodzakelijk.
In sommige gevallen is aanvullend beeldvormend onderzoek (zoals röntgen, CT of MRI) verstandig om de exacte diagnose, locatie en ernst vast te stellen. En het is aangetoond dat snel handelen door chirurgisch ingrijpen bij een hernia graad 4 en 5, veel verschil maakt in de prognose.
Fysiotherapie richt zich op verschillende pijlers die samen zorgen voor herstel:
Door zachte mobilisaties, massage, lasertherapie en ontspanningstechnieken voelt het dier minder pijn. Minder pijn betekent minder spanning, een lagere stressrespons en sneller herstel van zenuwsignalen.
Als de rug pijn doet of spieren verkrampen, wordt de wervelkolom stijver. Met gerichte mobilisaties helpen we de wervels weer vrijer te bewegen, zonder de hernia te belasten. Wij zullen dan ook nooit in het gebied van hernia mobiliseren in een (sub)acute fase. Maar de rest van de wervelkolom kan lijden onder de klachten van het aangedane gebied en daarom behandelen we deze delen wel.
Bij een hernia schakelen bepaalde spieren 'uit’ of functioneren minder goed door zenuwdruk. Andere spieren gaan overcompenseren.
Wij helpen het lichaam om:
En daarnaast is het prikkelen van het sensomotorische systeem heel erg belangrijk. Zenuwen kunnen herstellen (bij niet te ernstig letsel) of zich remodelleren/regeneren door veel prikkels te geven. We leren cliënten hoe ze dit kunnen toepassen bij hun dier.
Nadat zenuwen onder druk hebben gestaan, kan een dier zich instabiel of wankel voelen.
Met specifieke oefeningen trainen we opnieuw:
Dit is essentieel om weer veilig te kunnen lopen, rennen en springen.
Veel honden en katten verliezen snel spiermassa door pijn of rust. Met gerichte krachttraining — op de juiste manier en in de juiste volgorde — bouwen we de spierketens rondom de wervelkolom en achterhand weer op.
Bij ernstigere hernia’s moeten dieren soms letterlijk opnieuw leren lopen.
We begeleiden ze om:
En verder dus veel advies over hoe om te gaan met de hond, welke tuigjes je kunt gebruiken om te lopen, welke voetbescherming je kunt gebruiken bij slepen, hoe je je hond het beste kunt tillen en hoe de beweging weer op te bouwen etc etc.
Bij FHCD combineren we verschillende technieken om het herstel zo effectief mogelijk te ondersteunen. Afhankelijk van het dier, het stadium van de hernia en de prognose zetten we in op:
Massage
Ontspant verkrampte spieren, verbetert doorbloeding en vermindert pijnprikkels.
Mobilisaties
Zachte bewegingen van de wervels en gewrichten om de rug soepeler te maken zonder enige druk op de hernia zelf.
Oefentherapie
Van kleine activatie-oefeningen tot volledige kracht- en coördinatietraining. Altijd op maat en afgestemd op de belastbaarheid van het moment.
Chiropractie
Helpt blokkades in wervelkolom en gewrichten te corrigeren, waardoor de zenuwbanen beter kunnen functioneren. Uiteraard niet in het hernia-gebied.
Dry needling
Zeer effectief om diepe spierknopen en harde, pijnlijke spierstrengen rondom de rug te ontspannen.
Medical taping
Ondersteunt de rug, verbetert doorbloeding en kan helpen bij het ontlasten van specifieke structuren.
Lasertherapie
Vermindert ontsteking, versnelt weefselherstel en geeft directe pijnverlichting. Bij hernia’s wordt lasertherapie vaak gebruikt rondom de aangedane wervels en overbelaste spieren.
Advies
Zodat je thuis weet wat je precies mag en kan doen om de revalidatie goed te laten verlopen
Elke hernia is anders:
Daarom krijgt elk dier bij FHCD een eigen behandelplan, gebaseerd op ons orthopedisch en fysiotherapeutisch onderzoek tijdens de intake.
We kijken continu hoe het dier reageert en passen de behandeling daarop aan.
Het doel is altijd:
Veilig herstel, zonder terugval, met een zo sterk en mobiel mogelijke rug.
Hydrotherapie – vooral de aquatrainer (loopband in water) – is een van de meest waardevolle onderdelen van revalidatie voor honden én katten met een hernia. De unieke combinatie van waterdruk, drijfvermogen en gecontroleerde beweging maakt het mogelijk om spieren op te bouwen, zenuwen te activeren en coördinatie te herstellen, zonder dat de rug te zwaar belast wordt. Ook worden de sensibele zenuwen in het water heel flink geprikkeld.
Een hernia zorgt er bijna altijd voor dat dieren:
Hydrotherapie pakt precies deze onderdelen tegelijkertijd aan.
1. Drijfvermogen vermindert belasting op de rug
Doordat het water een deel van het lichaamsgewicht draagt, komt er veel minder druk op de wervelkolom.
Dieren kunnen daardoor eerder en veiliger bewegen dan op het droge.
2. Water biedt natuurlijke weerstand
Elke stap kost in het water nét iets meer kracht. Dat betekent:
• gecontroleerde spieropbouw
3. Warm water ontspant spieren en vermindert pijn
Het warme water (meestal 28–32 °C) zorgt voor:
• spierontspanning
• betere doorbloeding
• minder zenuwpijn
• soepelere bewegingen
Dit is ideaal bij hernia’s, waarbij de rug en flankspieren vaak in een pijnlijke kramp schieten.
4. Water vertraagt bewegingen, waardoor coördinatie terugkeert
Dieren die door een hernia wankel lopen, slepen met een poot of moeite hebben met richtingscontrole, profiteren enorm van het water. Het water remt elke beweging een beetje af, waardoor het dier rustiger, bewuster en symmetrischer beweegt. Ook zorgt de opwaartse druk van het water dat pootjes beter worden opgetild.
Verder worden de sensibele zenuwen (die druk registreren, maar ook die beweging van haartjes registeren) flink geprikkeld.
5. De aquatrainer biedt volledig controleerbare omstandigheden
Wij kunnen precies instellen:
• waterhoogte
• snelheid
• tijdsduur
• eventuele helling
Daardoor wordt elke sessie volledig afgestemd op het stadium van herstel.
1. Versterken van de achterhand
Veel honden (en sommige katten) verliezen snel spiermassa in de poten door zenuwuitval of pijn. Met aquatraining bouw je deze spieren gericht én veilig op.
2. Herstel van coördinatie
Hernia’s verstoren vaak de zenuwsignalen naar de achterpoten.In het water kunnen dieren stap voor stap hun bewegingspatroon weer terugvinden.
3. Verbeteren van mobiliteit
Het warme water helpt de wervelkolom soepeler te bewegen, wat belangrijk is om verstijving te voorkomen. En ook de pootjes worden gestimuleerd meer te bewegen door de opwaartse druk.
4. Veilig trainen zonder impact
Op het droge kunnen verkeerde bewegingen pijn veroorzaken of de zenuwen opnieuw irriteren. In het water is dit risico minimaal.
5. Opbouwen van conditie
Dieren die weken rust nodig hadden, verliezen snel kracht en uithoudingsvermogen. Hydrotherapie maakt het mogelijk om weer conditie op te bouwen zonder de rug te belasten.
Hydrotherapie is waardevol voor:
Soms zien we dat hydrotherapie het verschil maakt tussen een dier dat blijft wankelen en een dier dat weer krachtig en stabiel kan lopen.
Omdat we niet alleen kijken naar het lopen in de aquatrainer, maar naar het complete herstelproces.
Elke sessie wordt begeleid door een ervaren dierenfysiotherapeut die continu beoordeelt:
Hydrotherapie is dus nooit “zomaar een rondje lopen in water”, maar een gerichte, doordachte revalidatievorm.
1. Raak niet in paniek, maar handel snel
Observeer je uitval, wankelen of verlamming? Neem onmiddellijk contact op met een dierenarts.
2. Laat je dier zo min mogelijk bewegen
Niet laten springen, traplopen of spelen.
3. Til zorgvuldig op
Ondersteun zowel voor- als achterhand.
4. Vraag een intake aan bij FHCD als je dier geopereerd is aan een hernia of als er door de dierenarts geadviseerd is te starten na vaststelling van hernia die vooralsnog conservatief behandeld gaat worden.
Wij voeren een uitgebreid orthopedisch en fysiotherapeutisch onderzoek uit om een duidelijk beeld te krijgen van:
• welke zenuwen aangedaan zijn en de status van de verlamming
• wat de prognose is
• wat er nodig is voor een optimale behandeling
Vanuit die intake stellen we een persoonlijk behandelplan op.
Veel honden en katten herstellen van een hernia – zelfs dieren die aanvankelijk niet meer konden lopen.
De prognose hangt af van:
Bij stadium 4–5 is snel schakelen essentieel om herstelkansen te vergroten.
Onderzoek bij T-L HNP (hernia in lage rug): 92% van de hond die vooraf wel diepe pijn sensatie had, herstelde de locomotie. Bij honden zonder diepe pijnsensatie pre-ok, herstelde de locomotie in 69% van de gevallen
Het is bij neurologische klachten altijd moeilijk om een 100% betrouwbare prognose te stellen. We weten zeker dat snel ingrijpen bij volledige verlamming en diepe pijnsignalen een gunstige invloed hebben op de prognose en dat als er snel verbetering optreedt, dit ook een goed teken is. Maar we zien soms ook honden die na maanden niet te kunnen lopen, toch ineens steeds meer verbetering laten zien. Maar dan is het natuurlijk heel belangrijk dat er in de tussentijd veel aandacht wordt besteed aan de kwaliteit van leven van de hond.
Een hernia bij honden en katten is ingrijpend, maar er zijn veel handvatten om grip te krijgen op dit proces.
Zie je signalen van pijn, wankel lopen, stijfheid of zelfs uitval?
Wacht dan nooit af — snelle actie maakt écht verschil.

Wil je laten onderzoeken of wij jouw dier met een hernia kunnen helpen revalideren?
We helpen je graag verder met deskundig onderzoek, een persoonlijk behandelplan en professionele begeleiding.
Dat kun je als eigenaar zelf nooit met zekerheid bepalen. Bij een hernia zien we vaak combinatieklachten: pijn, stijve rug, moeite met springen of traplopen, wankel lopen, slepen met een poot of zelfs uitval van de voor- en/of achterhand (ligt eraan of we te maken hebben met een nekhernia of een rughernia). Alleen een dierenarts (eventueel met aanvullend onderzoek zoals CT of MRI) kan de definitieve diagnose stellen. Bij FHCD kijken we vervolgens via een orthopedisch en fysiotherapeutisch onderzoek hoe ernstig de uitval is en wat de beste behandeling is.
Nee, zeker niet altijd. Dieren in de mildere stadia kunnen vaak conservatief, dus zonder operatie, herstellen met rust, medicatie, fysiotherapie en eventueel hydrotherapie. Bij ernstige uitval (niet meer kunnen lopen, geen diepe pijn) is een operatie eigenlijk altijd de beste optie. Daarna is het zinvol om te starten met fysiotherapie, het liefst al na een dag of drie. We werken altijd samen met de dierenarts of specialist om te beoordelen wat voor jouw dier het meest passend is.
Bij uitval (wankelen, slepen met poten, omvallen, verlamming of incontinentie) is er altijd sprake van spoed. Dan is het belangrijk om direct je dierenarts of de spoedkliniek te bellen. Hoe sneller de druk op het ruggenmerg wordt verminderd, hoe beter de prognose voor herstel. Daarna kan fysiotherapie en hydrotherapie helpen om spieren en coördinatie weer op te bouwen.
Dat hangt af van het behandeltraject.
• Bij conservatieve behandeling starten we vaak relatief snel, zodra de ergste pijn onder controle is.
• Na een operatie wordt in overleg met de specialist bepaald wanneer we mogen beginnen – vaak al binnen enkele dagen met heel rustige, gerichte oefeningen en hulp bij begeleiding van je meestal nog verlamde dier.
pTijdens een intake bij FHCD bepalen we per dier wat een veilig startmoment en een passende opbouw is.
Dat verschilt sterk per dier. Sommige honden en katten met een milde hernia zijn binnen enkele weken duidelijk opgeknapt. Bij ernstigere gevallen of na een operatie spreken we eerder over maanden revalidatie. En het is zelfs zo, dat het herstel na een hernia vaak nog doorgaat tot een jaar na het ontstaansmoment. Factoren zoals leeftijd, conditie, mate van zenuwschade en hoe goed de thuisadviezen worden opgevolgd spelen allemaal mee. Tijdens de revalidatie evalueren we regelmatig de voortgang en passen we het behandelplan daarop aan of plegen we overleg met de dierenarts.
In de eerste fase geldt bijna altijd: geen springen, geen traplopen, niet spelen met andere dieren, geen wilde bewegingen. Korte, gecontroleerde stukjes wandelen aan de lijn (of bij katten: gecontroleerd bewegen binnen een beperkte ruimte) zijn meestal wél toegestaan, afhankelijk van het advies van dierenarts en fysiotherapeut. Je krijgt bij FHCD altijd een duidelijk, persoonlijk thuisplan, zodat je precies weet wat op dat moment veilig is voor jouw dier.

FHCD
Ookmeerweg 271
1067 SP Amsterdam
kvk 65174011
algemene voorwaarden
info@fhcvoordieren.nl
020-7402225
